Er hangen woorden tussen ons
onuitgesproken,
zacht als adem,
scherp als glas.
Ze breken pas
als één van ons
durft te ademen.
Tussen blikken
loopt een draad
die ooit liefde wilde zijn,
maar nu
te strak gespannen is
om nog te blijven.
Niemand merkt het.
Behalve de stilte,
die sindsdien
jouw naam draagt.