Je ging een weg
waar geen kaarten voor bestaan,
vol scherpe stenen
en stilte
die niemand brak voor jou.
Toch bleef je lopen
op blote voeten,
door weer en twijfel,
zonder de schouder
die je zo verdiende.
Elke stap
die je zette in de leegte
was een zaadje
van onverwoestbare kracht.
En wat je daar liet groeien,
in het donker,
draagt nu bloemen
die niemand
meer van je kan plukken.