Vooraan: ik ben oké.
Achteraan: ik tel mijn adem om niet te breken.
Ik heb geleerd pijn te verpakken
in een toon die slikt als lucht:
met humor,
met “komt wel”,
met ogen die wegkijken voor het opvalt.
Maar wie dichtbij komt,
ziet misschien:
Sterk zijn
is niet geen pijn hebben.
Sterk zijn
is pijn hebben
en toch blijven.