Ik hou van jou
alsof liefde iets is
dat ik telkens opnieuw
moet verdienen.
Alsof één stille avond genoeg is
om mij terug te duwen
naar vroeger.
Dus ik lees je.
Je toon.
Je timing.
De ruimte
tussen je woorden.
En soms haat ik mezelf
omdat ik van jou
een rechtbank maak.