Ik kan lief zijn
en toch tellen.
Hoe vaak jij lacht.
Hoe snel jij antwoordt.
Hoeveel jij zegt zonder dat ik vraag.
Ik weet
het klinkt niet romantisch.
Niet gezond.
Maar soms voelt liefde
als een kamer
zonder lichtknop.
Dus ik tast.
Ik check.
Ik meet de lucht.
Niet om jou te breken.
Maar omdat ik bang ben
dat jij mij vergeet
terwijl ik
nog naast je sta.